بهتر است بدانيم که...

بدانيم که؛تا روزي که بخشيدن را ياد نگرفته ايم، زندگي کردن را نخواهيم آموخت.

بدانيم که؛براي غالب شدن بر عادت زشت شکايت کردن،

 بايد برکات زيباي خداوند را بشماريم.

بدانيم که؛ خدا مي خواهد در هر لحظه براي هر يک از ما همه چيز باشد.

بدانيم که؛آنچنان که جواهر بدون ساييدن براق نمي شود،

ما هم بدون درد کشيدن،کامل نخواهيم شد.

بدانيم که؛ کمک خدا فقط به اندازه يک دعا از ما فاصله دارد.

بدانيم که؛ بهتر است نقشه هاي خود رابا مداد تصورات خود بکشيم

و آنگاه پاک کن را به دستان پر قدرت خداوند بسپاريم.

بدانيم که؛ پاسخ درست خداوند هميشه

 بعد از درخواست اشتباه ما روشنايي بخش است.

بياييد هر روز تازه را

با دلايل خاصي که آن روز دارد

به ستايش خداوند مشغول باشيم

تا در آن روزشاهد خلق بهترين

و زيباترين لحظه ها باشيم.

قدم نهادن به وادی نا پیدا و سهمگین زندگی چه بسا آسان تر از

پای نهادن در ویرانه های محبت و دوستی است. ویرانه هایی هزار هزار

 بار تجربه شده که گویا بناست بارها و بارها به نظاره افراد گوناگون 

 درآید.

       عشق و دوستی محبتی است عطر آگین از بوی بهشت. زهری

 گواراتر از آب کوثر.مرگی تدریجی به واسطه تداخل دو نگاه.برزخی

بهشتین با هرم آتش جهنم

                           واسه اینکه از تو دورم به تو مدیونم

واسه چشای خیسم به تو مدیونم

                          واسه اینکه از غم مینویسم به تو مدیونم

تا آخر عمرم بهت مدیونم...

كاش مي شد بارديگر سرنوشت از سر نوشت كاش مي شد هر چه هست بر دفتر خوبي نوشت كاش مي شد از قلمهايي كه بر عالم رواست با محبت, با وفا, با مهربانيها نوشت كاش مي شد اشتباه هرگز نبودش در جهان داستان زندگاني بي غلط حتي نوشت كاش دلها از ازل مهمور حسرتها نبود كاين همه اي كاشها بر دفتر دلها نوشت

وقتي نااميد شدي به ياد بيار کسي رو که تنها اميدش تويي

وقتي پر از سکوت شدي بيار بيار کسي رو که به صدات محتاجه

وقتي دلت خواست از غصه بشکنه بياد بيار کسي رو که توي دلت واسه خودش يه کلبه ساخته

وقتي چشات تهي از تصويرم شد بياد بيار کسي رو که حتي توي عکسش بهت لبخند مي زنه

وقتي جايي نشستي که کنارت خالي بود بياد بيار کسي رو که تو آغوشت جا مي گرفت

وقتي به انگشتات نگاه مي کني بياد بيار کسي رو که دستاي ظريفش توي انگشتات گم مي شد

وقتي شونه هات خسته شد بياد بيار کسي روکه هق هق گريه اش اونارو مي لرزوند

دنیا هم اگه بدی دلم ازت صاف نمیشه

تو برو از تا تنهایی باورم بشه

نه دیگه دوست دارم محاله باورم بشه

به خدا جهنمم جایی واسه تو نداره

حیفه اتیش که بخواد روی سر تو بباره

حرفه من همینه که برو پیه کار خودت

هرچی دردو غم و غصه است همگی ماله خودت

هيچ وقت مغرور نشو ...... برگ ها وقتي ميريزند كه فكر ميكنند طلا شدند

از عذاب رفتن تو می سوزم تو اوج غربت واسه ی بودن با تو

این جا اشک تو چشامو به کسی نشون ندادم اگه بشکنه غرورم خم به ابرو نمیارم وقتی نیستی هرچی غصه است تو صدامه ازوقتی نیستی هرچی اشکه تو چشمامه از وقتی رفتی دارم هر ثانیه ازغصه رفتنت می سوزم کاشکی بودی و می دیدی حالا عکست تنهایادگار از تو خاطراتت تنها باقی مونده وقتی نیستی یادت هرنفس آتیش می زنه به این وجودم کاش از اول نمی دونستی من عاشق تو بودم از عذاب رفتن تو می سوزم تو اوج غربت واسه ی بودن با تو ندارم یه لحظه فرصت اینجا اشک تو چشامو به کسی نشون ندادم

زندگی با تو زیباست نمی دانی تو

دل من غرق تمناست نمی دانی تو

شوق دیدار تو در باغ دلم می شکند

دیده ام منتظر توست نمی دانی تو

چون قفسي است

قفسي تنگ

پر از تنهايي

و چه خوب است

لحظه غفلت آن زندانبان

بعد از آن هم

پرواز...

با اينکه ميدونه آخرش زير پا له ميشه

اما تا آخرش به پاي آدم مي سوزه

مرگ از زندگی پرسید:آن چیست که باعث میشود تو شیرین و من تلخ

جلوه کنم؟زندگی لبخندی زد وگفت:دروغ هایی که در من نهفته است!

و حقیقتی که تو در وجودت داری؟

مي دوني چرا رنگ غروب سرخه؟ چون خورشيد وقتي مي بينه من وتو با هم دوستيم آتيش مي گيره

غير عشقت

هر چه گويي ترك آن هم مي كنم

فریاد کشید که:آخر خفه شدم!چرا حرف نمی زنی،؟

چکیده درخیال شرار چشمهای تو

کشیده ام به اشک خود بهار چشمهای تو

زغربت نگاه من بخوان حدیث محنتم

غرورگریه های من نثار چشم های تو

نگاه بی قرار من گرفته غم به دامنش

خداکند که جان دهدکنار چشمهای تو

دلم اسیرروی توست رها کنم زندگی

دگرطلب نمی کنم وقار چشمهای تو

توديگه بيدارنمي شي ديگه وقت سفرت بود

دل من تنگ عزيزم براي ديدن چشمات فقط يک بار کاشکي مي شد

من بشينم پاي حرفات

اي خدا بشنو صدامٌ من نمي خوام زنده باشم

بميرم شايدکه بازهم ببينم محرم رازم

اين دلم خيلي گرفته از شما خداي عالم

اگه مي شنوي صدامٌ من نميخوام اينجا باشم

چشماتو ببند عزيزم دنيا لايقت نبودش

اين همه آدم چراتو اينو از خدا بپرسش

بگو اي خدا چرا من اينجا بايد تک بمونم

تنها خواستنه ام همينه من نمي خوام زنده باشم

اي خدا بشنو صدامٌ

من نمي خوام زنده باشم

در تنها ترین تنهاییم تنها کسم تنهای تنهایم گذاشت

خدا یا کاری کن

که در تنها ترین تنهاییش تنها کسش تنهای تنهایش نگذارد